Hond chocolade gegeten? Calculator voor giftigheid en wat je nu doet

Heeft je hond net chocolade gegeten? Bel dan nu je dierenarts of een dierenspoedkliniek, nog voordat er klachten zijn. Houd drie dingen bij de hand: het gewicht van je hond, het soort chocolade en ongeveer hoeveel er weg is. Probeer je hond thuis niet te laten braken, tenzij een dierenarts dat zegt.

Het korte antwoord

• Chocolade is giftig voor honden en katten omdat er theobromine en cafeïne in zitten, stimulerende stoffen (methylxanthinen) die huisdieren heel langzaam afbreken.
• Hoe donkerder de chocolade, hoe gevaarlijker. Cacaopoeder en bakchocolade zijn het ergst; witte chocolade bevat er bijna niets van.
• Lichte klachten kunnen beginnen bij ongeveer 20 mg/kg methylxanthinen, effecten op het hart bij 40 tot 50 mg/kg en epileptische aanvallen rond 60 mg/kg (Merck Veterinary Manual).
• Klachten verschijnen meestal 6 tot 12 uur na het eten en kunnen tot 72 uur aanhouden. Een hond die er nu goed uitziet, is dus niet per se veilig.
• Tijd telt. In de eerste twee uur kan een dierenarts je hond vaak veilig laten braken. Dat is veel eenvoudiger dan later hart- of zenuwklachten behandelen.
• Alleen in de Verenigde Staten bestaan er gifinformatielijnen voor huisdieren: ASPCA Animal Poison Control, (888) 426-4435, en Pet Poison Helpline, (855) 764-7661 (er kunnen kosten aan verbonden zijn). In Nederland, België en elders bel je je eigen dierenarts of de dichtstbijzijnde dierenspoedkliniek.

De calculator hierboven geeft alleen een schatting. Chocoladeproducten verschillen sterk in cacaogehalte, en sommige honden zijn gevoeliger dan andere, vooral pups, oudere honden en honden met een hartaandoening. Gebruik de uitkomst om de situatie snel uit te leggen als je belt, nooit als reden om af te wachten. Ook een "lage" uitkomst is een telefoontje waard.

Hoeveel chocolade is giftig voor een hond?

De giftigheid hangt af van de dosis methylxanthinen per kilo lichaamsgewicht. Een kleine en een grote hond kunnen dus dezelfde reep eten met heel verschillende gevolgen. De tabel gebruikt cijfers uit de Merck Veterinary Manual (en USDA-gegevens voor pure chocolade vanaf 70%), afgerond naar de hoogste gangbare waarde, zodat de schatting aan de voorzichtige kant blijft. De laatste kolom laat zien hoeveel lichte klachten (20 mg/kg) kan geven bij een hond van 10 kg (22 lb).

Om dit om te rekenen naar je eigen hond: de hoeveelheid is evenredig met het gewicht. Een hond van 5 kg bereikt dezelfde dosis met de helft, een hond van 20 kg heeft het dubbele nodig. Een gewone reep van 100 g pure chocolade van 70% kan voor een hond van 20 kg een ernstige, voor het hart giftige dosis zijn, en een paar brownies met bakchocolade kunnen gevaarlijk zijn voor een kleine terriër.

Witte chocolade veroorzaakt zelden een methylxanthinevergiftiging, maar het vet en de suiker kunnen wel braken, diarree en bij sommige honden alvleesklierontsteking veroorzaken. Ook wikkels en zilverpapier kunnen een verstopping geven.

Doseringsniveaus

Deze niveaus zijn gebaseerd op de drempels uit de Merck Veterinary Manual van ongeveer 20, 40 tot 50 en 60 mg/kg. Het zijn richtlijnen, geen harde grenzen. Sommige honden reageren al bij lagere doses, en de schatting is maar zo goed als je inschatting van hoeveel er is gegeten. Twijfel je, ga dan uit van de grootste hoeveelheid.

Symptomen en verloop

Chocoladevergiftiging werkt traag. Theobromine heeft bij honden een lange halfwaardetijd (ongeveer 17 uur), dus de klachten bouwen langzaam op en kunnen lang aanhouden.

• 0 tot 2 uur: meestal nog geen klachten. Dit is het beste moment voor een dierenarts om braken op te wekken.
• 2 tot 6 uur: bij grotere doses kunnen de eerste tekenen beginnen: braken (soms met chocoladegeur), onrust, meer drinken.
• 6 tot 12 uur: de gebruikelijke periode voor klachten. Let op diarree, hijgen, hyperactiviteit, vaak plassen, een snelle of onregelmatige hartslag en wankel lopen.
• 12 tot 72 uur: ernstige gevallen kunnen overgaan in trillen, epileptische aanvallen, hoge temperatuur en hartritmestoornissen. Klachten kunnen tot 3 dagen aanhouden.

Braken alleen kan veel oorzaken hebben. Weet je niet zeker of het ermee te maken heeft, dan legt onze gids over wanneer braken bij hond of kat een reden is voor de dierenarts de alarmsignalen uit.

Wat je nu moet doen

1. Haal je hond weg bij de resterende chocolade en bewaar de wikkel of verpakking. Daarop staan het cacaopercentage en het gewicht.
2. Schat de hoeveelheid. Bereken hoeveel er uit de doos of van de reep weg is en noteer, al is het ongeveer, hoe laat het is opgegeten.
3. Kijk op het etiket naar andere ingrediënten, vooral xylitol, rozijnen en macadamianoten.
4. Weeg je hond of gebruik het meest recente gewicht dat je hebt genoteerd.
5. Bel je dierenarts of een dierenspoedkliniek. In de Verenigde Staten (alleen daar beschikbaar): ASPCA Animal Poison Control (888) 426-4435 of Pet Poison Helpline (855) 764-7661; er kunnen kosten aan verbonden zijn. Buiten de VS bel je je eigen dierenarts of de dichtstbijzijnde dierenspoedkliniek.
6. Laat je hond niet zelf braken met waterstofperoxide, zout of iets anders, tenzij een dierenarts dat uitdrukkelijk zegt. Thuismethodes kunnen de maag beschadigen, verslikken (aspiratie) of een zoutvergiftiging veroorzaken.
7. Volg het advies dat je krijgt, ook als je hond normaal lijkt. Klachten komen vaak pas uren later.

Houd je dierenarts binnen handbereik. PetVitals bewaart de gegevens van je dierenarts, het gewicht van je hond en zijn medische gegevens op één plek, zodat je in een noodgeval meteen de informatie hebt waar naar gevraagd wordt, zonder te hoeven zoeken.

Wat de dierenarts doet

De behandeling hangt af van de dosis en van hoe lang geleden je hond de chocolade heeft gegeten.

• Braken opwekken als de chocolade kort geleden is gegeten, meestal binnen ongeveer twee uur, met een diergeneesmiddel zoals apomorfine of ropinirol.
• Actieve kool kan in sommige gevallen met een hogere dosis worden gegeven om de opname te verminderen, als de voordelen opwegen tegen de risico's.
• Infuus om het lichaam te ondersteunen en de uitscheiding te versnellen.
• Medicijnen tegen braken, trillen, epileptische aanvallen of hartritmestoornissen.
• Bewaking van hartslag, hartritme, bloeddruk en temperatuur. Ernstige gevallen blijven soms een dag of langer opgenomen. Sommige dierenartsen raden ook een urinekatheter of vaak uitlaten aan, omdat methylxanthinen vanuit de blaas opnieuw kunnen worden opgenomen.

Met snelle behandeling herstellen de meeste honden volledig. De vooruitzichten zijn slechter als de behandeling pas begint wanneer er al aanvallen of hartproblemen zijn.

Mag een kat chocolade?

Nee. Chocolade is om dezelfde reden giftig voor katten als voor honden, en katten zijn nog kleiner, dus een kleinere hoeveelheid bereikt al een gevaarlijke dosis. In de praktijk eten katten zelden chocolade, omdat ze zoet niet proeven en kieskeurig zijn. Blootstelling gebeurt vaker door het likken aan chocolademelk, glazuur, chocoladepasta of beslag.

De klachten bij katten zijn vergelijkbaar: braken, onrust, een snelle hartslag, trillen en bij hogere doses epileptische aanvallen. Heeft je kat chocolade gegeten, vooral cacaopoeder of pure chocolade, bel dan je dierenarts, net zoals je bij een hond zou doen. Voor andere alledaagse risico's, zie onze lijst met giftig voedsel voor honden en katten.

Andere gevaarlijke lekkernijen rond de feestdagen

Chocoladevergiftigingen pieken rond feestdagen, als er overal snoep binnen bereik ligt. Let op deze extra gevaren die vaak samengaan met chocolade:

• Halloween: snoepschalen, snoepzakken en wikkels. Veel suikervrije snoepjes en kauwgom bevatten xylitol, dat bij honden al in kleine hoeveelheden een plotselinge daling van de bloedsuiker en leverschade kan veroorzaken. Lees meer in onze gids over Halloween-gevaren voor honden en katten.
• Sinterklaas en Kerstmis: chocoladeletters, chocolade kerstballen, cadeautjes onder de boom en kerststol of krentenbrood met rozijnen, die bij honden nierschade kunnen veroorzaken.
• Pasen: chocolade-eitjes die in de tuin verstopt zijn, paasbrood met rozijnen en mandjes op een lage tafel.
• Valentijnsdag en verjaardagen: bonbondozen, brownies en taarten, soms met macadamianoten, die bij honden zwakte, trillen en koorts kunnen geven.

Rozijnen en macadamianoten met een chocoladelaagje zijn een dubbel risico. Noem deze ingrediënten altijd als je belt voor advies.

Voorkomen

• Bewaar chocolade hoog of in een gesloten kast, niet op de salontafel, het nachtkastje of in tassen op de grond.
• Vertel gasten en kinderen dat ze geen snoep met huisdieren mogen delen, en leg snoepzakken buiten bereik.
• Let op tijdens het bakken. Cacaopoeder en bakchocolade zijn de meest geconcentreerde vormen, en honden likken graag een kom of een gevallen lepel af.
• Gooi wikkels meteen in een afvalbak met deksel. Honden vinden vaak restjes chocolade in de vuilnisbak.
• Geef hondvriendelijke snacks tijdens de feestdagen en deel nooit chocolade voor mensen, ook geen klein stukje.
• Houd het gewicht van je hond actueel, want elke doseringsberekening begint daarmee.

Dit artikel en de calculator zijn uitsluitend bedoeld als algemene informatie. Ze geven een schatting en vervangen nooit het advies van een dierenarts. Heeft je huisdier chocolade gegeten, neem dan direct contact op met je dierenarts of een dierenspoedkliniek.